Bu hafta doktor kontrolleri, aşılar derken yoğun geçeceğinden annem bize gelmişti. Ece'nin kontrolunun ertesi günü troidim için doktor randevum vardı. Öğlen civarı annem ve Ece ile yollara döküldük. Önce evin yakınlarındaki LC Waikiki'nin fabrika satış mağazasına gittik. Ece Hanıma hediye gelen ama boyu hızlı uzayınca artık bir boy büyüğüne ihtiyaç duyduğumuz hediyelerden birkaç değişim yaptık. Ece arabaya biner binmez uyuduğu için, orada dolaşırken de uyumaya devam etti. Artık ana kucağına iyice alıştı ve ana kucağı bebek arabası iskeletine kolayca monte olduğundan uykusu hiç bozulmadan gezebiliyoruz. Orada emzirip çıkarım diyordum ama bizimki o kadar dalmışki tekrar yola çıktık ve doğruca Bostancı'da oturan kuzenime gittik. Şadiye ablamın eve girdik bizim ki uyandı ve güzelce emzirip hemen doktor randevum için yola çıktım. Onu ilk defa evde bırakıyordum, anaanesine ve Şadiye Ablasına teslim ederek doktorum yolunu tuttum. Doğumdan sonra Ece'den ilk defa ayrılıyordum. yolda arabyı kullanırken bir garip oldum. Doktordan çıktıktan sonra hemen telefon edip herşeyin yolunda olduğuğunu öğrenince rahatladım tabii. 1.5 saatte işimi halledip geri gelmiştim. Kızımda bu arada yine uyumuş ve tam benim gelmemem yakın yeni kalkmıştı. Sonrasında akşam karşıya trafik berbat olduğunda gece geç saate kadar kuzende vakit geçirdik.
Bunu takip eden gün, sıra yine Ece'nindi ve sağlık ocağına gidip sol kolu ve 2 bacağına toplamda 3 tane aşı yapıldı. İlk aşı yapılırken tam ağlayamadan sesi kesilip kıpkırmızı olunca biraz panik yaşadık. Aman aman ağlayan çocuk iyidir, böyle insanın yüreğine iniyor! Ece aşının etkisiyle bayağı bir uyudu, ateşi bir ara 37.5 oldu ama biraz soyup ferahlatınca normale geldi. Sonrasında aşı ile ilgili bir sıkıntımız olmadı neyseki ama biraz gaz sancısı yaşadık ve o gün yine rutin hergünkü gibi kakasınıda yaptı.
Ertesi gün anaanne ve teyzeyi uğurladık ve yine kızımla başbaşa kaldık. Ama bugün bekle bekle Ece kaka yapmaz, ama olabilir dedik ve yarın yapar zaten diyerek günü tamamladık. Bunu niye mi yazdım devamı sonraki yazıda:)
Cuma geldiğinde bu sefer yine benim doktor kontrolüm vardı. Kızım bu sefer yardımcımız olan Leyla teyzesiyle evde kalacaktı. Gazları azalmıştı, yedek sağılmış sütlerimizde hazırdı ve kızım ile daha uzun bir ayrılık yaşayacaktım. Doğum sonrası kontrolüm için Amerikan Hastanesine yani yine Nişantaşına gidecektim. 2'de evden çıktım ama trafik sebebiyle ancak 6'da dönebildim. Ama Ece sütlerini içmiş güzel güzel uymuş sonra Leyla teyzesiyle hoş muhabbet güzel saatler geçirmişti. Durum böyle olunca Leyla teyzemiz bana yeşil ışık yaktı "annesi sütünü bırakıp istediğin yere gidebilirsin" dedi. Kızım büyüyor mu ne? Çok çabuk olmadı mı? Annem ben daha bırakmam seni ama şu saçlarımıda bi kestirsem fena olmayacak hani yanii:))
0 yorum:
Yorum Gönder